Condoleanceruimte

Beste Stef,

Je was tijdens mijn horrorjaren op school in 1997 t.e.m. 1999 degene die er altijd wel voor me was, zowel
op het Heilig-Hartcollege van Ganshoren als op de Kunsthumaniora in de Moutstraat: ik maakte diezelfde overstap dankzij jou.
Met ontsteltenis vernam ik jouw overlijden door je gewoon eens te googlen.
Ik heb er lang over moeten praten met vrienden om het ongeloof uit mijn systeem te krijgen.
Je was een eeuwige optimist en je kon oh zo goed relativeren.
Kortom: een en al wijsheid. En zoals alle wijze mensen maakte je je weinig druk
om de doorgaans stresserende zaken van het dagelijks leven. Dat bewonderde ik bij jou: je leek sterker dan ons allemaal.
Je was ook prettig gestoord en gevat en je was altijd jezelf. Weinigen kunnen dat.
Zelfmoord is altijd multifactorieel en ik kan alleen maar beamen dat ik het ook zeer moeilijk vind om zonder mijn mama
te moeten verder leven sinds 2008.
Maar 1982 blijft voor mij een uitstekend wijnjaar.

Tot in de hemel, Adieu,

Francis

Francis Van der Mosen- 2/11/2021

Lieve Stef ,
ik ga onze gesprekken missen.

Het ga je goed xxx

chantal peemans- 30/08/2016